|
تعلیق،تحریم ،مبارزه ،جنگ،گرانی،بم،فلسطین،عراق،...
در کشوری که گوش مردمانش سالهاست به شنیدن چنین جملاتی عادت کرده
است انتظار نمیرود کسی به موسیقی و شعر خوب گوش داده یا بهایی
ناچیز دهد و از دولت مردانی که کلامشان همواره آغشته به این
جملات است انتظار سخن گفتن از فرهنگ و هنر را داشت. یادمان نرود
که در سرزمینی زندگی میکنیم که کورش کبیر و داریوش بر آن حکم
رانی کرده اند و همان سرزمینی است که فردوسی،حافظ و سعدی را در
خودش پرورش داده است.ولی افسوس که از آن همه فرهنگ و هنر تنها
تاریخش باقی ماند.
با گذشت 27 سال از انقلاب هنوز موسیقی این مملکت سر و سامانی
پیدا نکرده و متاسفانه حامی واقعی هم ندارد و چه بسا که این
آشفتگی برای افراد سود جو موقعیت خوبی به وجود آورده تا بتوانند
از بی توجهی دولت و درک پایین بخشی از مردم نسبت به فهم موسیقی
نهایت سو استفاده را بکنند. این سوزش در جایی به اوج خود می رسد
که متاسفانه صدا و سیما هم بعضی از مواقع از آنها حمایت می کند.
ای کاش روزی برسد که شاهد آن باشیم که در شهرهای ایران دانشگاه،
کالج، کنسرواتوار های معتبر موسیقی تاسیس شود و از اساتید مجرب
ایرانی و خارجی بهره بگیریم و نظاره گر بر پایی کنسرت هایی از
موزیسین های معروف جهانی در ایران باشیم. شاید آن روز روزی باشد
که دیگر هر کس به خود اجازه تدریس موسیقی ندهد و آموزشگاه های بی
هدف در این کشور گشایش نیابد تا شاگردانی پر مدعا و بی سواد
تحویل جامعه داده نشود.
شاید زمانی که
Bill Los Wellبه سراغ
Zakir Hassain
رفت تا با موسیقی اصیل هندی آشنا شود و آن را با موسیقی اصیل
غربی تلفیق نماید، کسی فکرش را نمی کرد روزی برسد که از آن ، سبک
موسیقی به نامdrumandBass به وجود آید که امروزه به عنوان یکی از سبکهای زیبا و تکنیکی
جهان یاد میشود و موسیقی شرقی چنین اثری بروی غرب بگذارد .
امروزه در کشوری مثل آلمان
و اتریش که خود مهد تمدن موسیقی کلاسیک می باشند ، مردمانش باید
برای حضور در اجراهای موزیسین های هندی بهای گرانی بپردازند و
این مشروط بر آن است که از ماهها قبل بلیط رزرو نمایند !
شک ندارم که موسیقی اصیل
ایرانی هیچ چیز از موزیک هندی کم ندارد ، امّا چرا موسیقی اصیل ما
روز به روز شنوندگانش را در داخل کشور از دست می دهد و در خارج
از ایران هم بین موسیقی ایران و اعراب فرق زیادی قائل نمی شوند ؟
چرا زمانیکه غرب بیش از گذشته پذیرش موسیقی شرقی را دارد و
عاشقانه به دنبال آن است ، ما از این عشق سهمی نبریم ؟!
اگر بزرگان موسیقی ما و
افرادی که دستی در این امر دارند برای تبلیغ و نشان دادن آن در
دنیا تلاشی مضاعف می کردند، شاید امروز موسیقی ماهم جایگاه اصلی
خود را در دنیا بدست می آورد. دولت مردان ما که در ظاهر امر با
موسیقی سر و کار خوبی ندارند و موسیقی پاپ را در اصل تهاجم
فرهنگی غرب می خوانند ! حداقل نیم نگاهی به موسیقی اصیل ما داشته
باشند .
خبری هم که از سبک های
Electronic . funk .jazz..rock
نیست ، هر چند که افراد کمی هستند که بعضی از این
سبک ها را کار می کنند ، گر چه که پشتیبان و ... ندارند و افراد
دیگری که بسته به مد روز صبح rocker
از خواب بیدار می شوند ، ظهرها
Jazz man و شبها با
افکار
mini malisti و
در موقع خواب در فکر تلفیق این سه به خواب می روند و جالب آن است
که تمامی افرادی که در هر زمینه موسیقی فعالیت دارند همه و همه
شاکی هستند !
بیاییم نیم نگاهی به
خودمان بیاندازیم و همه مان شکوفایی را از بهار طبیعت یاد بگیریم
و در سال نو بتوانیم بهتر فکر کنیم تا به اصل حقیقت زیبا شناسی
موسیقی پی برده و بیش از آنکه به حواشی موسیقی بپردازیم ، به
اصل این هنر تاثیر گذار مهم بیاندیشم تا از زیبایی آن بیشتر لذت
برده و دیگران را نیز ، در این لذت شرک نماییم .
|
